Veenaa Vedika-KaramDosa

KaramDosa-A clean entertainer with a sensible story!

KaramDosa Movie_Starcast Recipe!!

Karam Dosa: ShivaKumar Ramachandravarapu

In what can be called a sequel to their surprise releases, Veenaa Vedika comes out with yet another interesting and curiosity-triggering poster of one of the characters of their upcoming movie Karam Dosa. Shiva Kumar Ramachandravarapu's poster adds a new color of imagination to smell the flavor of some suspense intertwined with sure-shot fun to this promising movie Karam Dosa. Direction: Trivikram.G, Editor: Suresh Urs, DoP: Raja Bhattacharjee, Music: Siddharth Watkins

KaramDosa Movie

KaramDosa Movie

Power Star Pawan Kalyan clarifies! KaramDosa aint a shortfilm. It's a feature film!! Stay tuned! 

కల వెల

ఖర్చు లేదు కలలు కనరా మహ దర్జాగా

కన్న కలని గాలి కొదలకావారా గా!!

కృషీ జలాలు తాగించు,కష్టాన్నం తినిపించు

స్వేదమే తన వేదమని విద్యను బోధించు

ఓటమనే శత్రువు తో స్నేహం నేర్పించు

సహనమనే హితుడితో సహగమనం చేయించు

కాలచక్ర భ్రమణంలో ఈ గుణాలు గల కలలే 

నిలువెత్తు నిజాలుగా,నీ శ్రమకు నిదర్శనాలుగా 

మనిషివైన నీ జన్మకు నిర్వచనం చెబుతాయి.

కలలంటే కనులు మూస్తే కనిపించే కథలు కావు,

కసి తో రగిలే యదలో కలిగే విస్ఫోటనాలు.

కలలంటే కనులు తెరవగానే కరిగేవి కావు,

కరిగే కాలానికి మన కానుక-నీరాజనాలు,

కలలంటే రూపురేఖల్లేని వస్తువులు కావు,

కనిపించని మన శక్తిని కనిపెట్టే సాధనాలు!

శ్రీరామ్ సాంజి

జీవానికి జీవం పోసే చోటు

గోడలు,గొడవలూ చుట్టూ లేని చోటకి వెళ్ళు
గడియారం గుర్తుకు రాని, గాలి కౌగిల్లోకెళ్ళు
అద్దాలు,ఆఫీసు,బల్లలు,బిల్లుల గోల లేని ఖాళీ జాగాకెళ్ళు
మొబైల్ మోయకుండా,మ్యాప్స్ వాడకుండా మనసు కోరే చోటకెళ్ళు
టీవీ సోదికి,మూవీ బాధకి దొరకనంత దూరం వెళ్ళు
ఆటోల నాటు సౌండ్లు,ఆంబులెన్స్ ఆర్థనాధాలకావలికెళ్ళు 
ఏడాసనం లో ఏడ్చిన కాళ్ళని,ఒకటాకారం లోకీడ్చి నడిచెళ్ళు
కళ్ళకి రేబాన్ చీరలు కట్టక,సహజ కాంతులతో కడిగేసి వెళ్ళు
చిమ్నీ దగ్గులతో పొగల చున్నీ కప్పుకున్న నింగినొదిలి వెళ్ళు   
ప్లాస్టిక్ చెంబుల నీటిని వదిలి పారే జలాలున్న పల్లెలకెళ్ళు
జీవితం నుండి జీవాన్ని కాజేసిన జనారణ్యాన్ని వదిలేసి వెళ్ళు 
నిన్ను నీకు లేకుండా చేసిన నిన్నను తల పై తన్నేసి వెళ్ళు
నీక్కావల్సిన రేపు వైపు,నీది కాని నేటిని నిట్టుర్పులో విడిచెళ్ళు
పట్నం లో బ్రతికానని భ్రాంతి పడిన దేహానికి
చితిని పేర్చి,చిచ్చు పెట్టి అదిగో అటు వైపెళ్ళు
  
ఏకాంతం ఆసాంతం ఎంత శాంతమో అర్థమౌతుంది 
మౌనం తో ముచ్చటించే అవకాశమొకటి వస్తుంది 
ఆత్మశోధనకి ఆత్మ సంభాషణ కి ఆస్కారముంటుంది 
నీతో నువ్వు గడిపే క్షణాల మూల్యమెంతో తెలుస్తుంది

ఆ క్షణం లో...

ఆరంభం ఎపుడో తెలియని, ఆగక వెలుగిచ్చే రవిని,
భారం ఎంతేస్తూ ఉన్నా...నోర్మెదపని తల్లి నేలని,
కాలుష్యం కత్తులతో కోట్ల పోట్లు పొడుస్తూ ఉన్నా...
నవ్వుతూ,నమ్ముతూ ఆయువిచ్చే  ఆ వాయువుని,
చెట్లని నరికేస్తూ ఉన్నా,ఛీ పొమ్మని కసిరేస్తున్నా...
ఏం బంధమో మనతో తనకి,దప్పిక తీర్చే ఆ నీటిని,
ఒక్క సారి కన్నీరు రాల్చి నీ ఋణమెంతుందో అడగు
ఎన్ని జన్మలైతే ఆ ఋణాన్ని తీర్చగలవని అడుగు !!

ఎంత చేసినా,ఇంత ఇచ్చినా అహం లేదు,అలసట లేదు
ఇవ్వడం లో ఉన్న ఆనందమేమిటో గుర్తు చేసే చోటకెళ్ళు
మంచిని పంచే కొలది,ఆ పంచే శక్తి మరింత పెరుగుతుంది
నిస్వార్థానికి అర్థమేంటో అర నిమిషముంటే తెలిసే చోటకెళ్ళు
నాదంటూ ఏదీ లేదని,నలుగురి కోసమే ఈ నాలుగు రోజులని
జీవిత సారాన్ని నేరుగా నీ శ్వాసల్లోకూదే గాలి వీచే చోటకెళ్ళు 

-శ్రీరామ్ సాంజి

విశ్వ ప్రేమ

సుమమంటే సూర్యుడికెక్కువా??ప్రతి పూటా పలకరిస్తాడు.

వసంతం కోయిల సొంతమా??ప్రతి వత్సరం వస్తూనే ఉంది.

వెన్నెల ప్రతి నెలకీ ప్రియమా??అడగకనే అడుగిడుతుంది.

ఔను.ప్రకృతంతా ప్రేమ మయం

ప్రేమున్న చోట సాంగత్యం సహజం!

మరి నా మనసంటే ప్రేమకి ఇష్టమెందుకు లేదు??

సృష్టినంతా సమానంగా చూడగలిగే ప్రేమ నాలో ఎందుకు లేదు??

హ్మ్  

తల్లికో ఆలికో,తమ్ముడికో అక్కకో

తాకట్టు పెట్టిన జీవితం కదా?

వెలకట్ట లేని ప్రేమ వాసమెలా ఉంటుంది??

స్వార్థమనే దుర్గంధం తో

భ్రష్టు పట్టిన మనసు కదా?

నిర్మలమైన ప్రేమ నాలో ఎలా ఉంటుంది??

నా వారు కాని నలుగురిని ప్రేమించే ప్రేమ,

నా అని ఎవరూ లేనివారికి నేనిచ్చే ప్రేమ,

'నేను 'అన్న భావాన్ని వధించే ప్రేమ,

నేడు,రేపూ నిత్యం నిలిచిపోయే ప్రేమ ,

నాకు ప్రసాదంగా ఇవ్వు దేవుడా..!!

-శ్రీరామ్ సాంజి

కురవవే వాన...కురువు

కురవవే వాన...కురువు

మేఘాల గర్భం చీల్చుకుని,మెరుపు పేగుని తెంచుకుని
ఢమ ఢమ ధ్వనులే తొలిపలుకులుగా...
కురవవే వాన...కురువు.

పుడమి ఒడలు పై పాపుల పాదాలేసిన అడుగులు చెరిగేవరకు
ఆ ధూళి పొరలు నీ జల ధారల్లో కొట్టుకు పోయేవరకు...
కురవవే వాన...కురువు.

మేఘాలయం లో వాన దేవతై,మా ఘాడ పూజల తీయని ఫలమై
నిగూఢ రూపము మరిపించేలా,మా గూడు చేరి మము మురిపించేలా...
కురవవే వాన...కురువు

వేడుకున్నా శరణు శరణని,వేడికన్నేసి కరుణ కనబరచని
అరుణ నయనాల ఆదిత్యుడి అహానికి,వరుణ ధాటితో చినుకు చినుకున  వణుకు పుట్టేలా
కురవవే వాన...కురువు

జలకాంతులు ప్రసరించే దీపం మెట్టినిల్లైన మహిలో పెట్టాలని
నిలదీసి అడిగి,నీ పుట్టినిల్లైన ఆ నింగి గడప దాటేసి వచ్చి
కురవవే వాన...కురువు.

కరువను కౌరవ దుశ్శాసనుడే ధాత్రి దౌపదిని చెరబడుతుంటే
హరి గా మారి హరిత చీరలతో అవని మానాన్ని రక్షించేలా
కురవవే వాన...కురువు.

దాహం తీరని ధరణి గళం లో దోసెడు ద్రవమేదో పోసి
దూడకు పాలిచ్చేసి ఆవిరై తిరిగొస్తానని పులి-మేఘం తో పలికిన ఆవులాగ
కురవవే వాన...కురువు.

నా పాటలోని ప్రతి అక్షరం లో ఆవేదనన్నది ప్రత్యక్షమైతే
ఆ సాహిత్యానికి,సరస్వతికి ఓ స్రోతస్విని లా,సుధ స్రవంతి లా శుభమంటూ గానం చేస్తూ
కురవవే వాన...కురువు.

-శ్రీరామ్ సాంజి

నా కథ

పిచ్చి వాడంటారే ఒకరు,వెర్రి వాడంటు వేరొకరు
కానీ ఆ వాన మనసుకెరుకే ఈ పుడమి తల్లి వేదనలు
నువ్వు దూరం కాదు నాకు,నేను దూరం కాదు నీకు
అన్నది ఎరుక నా ఎదకు,ఎరుకే కూడా అది నీ ఎదకు

ప్రేమ మన మనసరాగాలే ధ్వనించే పావనమైన కథ
కబీరు కవి,మీరా బాయి ఒకపుడు పిచ్చివారే కదా?
జనం అన్నారు కన్నుల్లో కన్నీరున్నాయనే సత్యం
నువ్ గహిస్తే అదే ముత్యం,లేక నీరేగా అనునిత్యం

యోగి ఎదలో ఉప్పెనున్నా ఏడుపై రాదు ఎప్పటికీ
ఈ అశృకణం ప్రేమ ముత్యం, వీడనేలేను ఎన్నటికీ
నాకు సొంతం చేసి కూడా తిరిగి అడిగావు నీ మనసు
నాది కాలేని ఏ మనసు,నీది కానే కాదని తెలుసు

తుమ్మెదే కలువ పువ్వు పైన వాలితే ఓ అలఝడి మొదలు
కమ్మని కల మన మనసుల్లో కలిగితే ఓ అలఝడి మొదలు
ఇంత వరకీ జనం అంతా వింతగా విన్నారీ కథను
ఈ కథే యదార్థ గాధ అని తెలుపగా ఓ అలఝడి మొదలు

నే కోరే మరో ప్రపంచం

నవ్వుతూ నయవంచన చేసే నాగరిక సమాజ నైజం

బంధం , బాంధవ్యం ఎరుగని రాబందుల సందోహం

ఎటు చూసిన కుట్ర, కుతంత్రం, కసి, క్రోధం

కామం, కాఠిన్యం, కుళ్ళు తో కుళ్ళిన నర సమస్తం

ఎప్పుడు, ఇంకెప్పుడు కను విప్పును ఆ విధాత

ఎప్పుడు మారేను చెడిన వింత విశ్వ రాత??

నలు దిక్కుల దరిద్ర దేవత నాట్యమాడుతుంటే,

ఆకలి అక్రంధనలతో జనం అలమటిస్తుంటే,

అడుగడుగున అన్యాయం ప్రజ్వలిల్లుతుంటే,

ఆ అగ్ని శిఖలలో న్యాయం మండి పోతు ఉంటే...

గుండె పగిలి గర్జించిన ఆవేదన గీయమిది !

రక్త సిరతో రాస్తున్న ఆవేశపు రచన ఇది !!

ఆధిపత్యం పోరులో హింసలే చెలరేగుతుంటే ,

అణువూ,అణువూ అందుకై యుద్ధభూమిగా మారుతుంటే,

శాంతి, ధర్మం ఉసురు విడిచి ఉనికినే కోల్పోతూ ఉంటే,

కిరాచకుల అరచకాలే విలయ తాన్డవమాడుతుంటే...

ఉడికిన ఉద్రేకంలో గళం దాటిన భావమే ఇది !

ఉప్పొంగిన ఉద్వేగమే ఊపిరైన సాహిత్యమిది !!

చేయి కలిపి చివరి వరకు చెంత నడిచే యువత ఉంటే,

సంకల్పమొకటై సిద్ధాంతమునకై నిలబడే సామర్ధ్యమున్టే,

పురించనా విప్లవ శంఖం,మర్చేయన ప్రపంచ గమనం??

సృష్టించన సంచలనం,కనుచూడన నవ సమాజ నిర్మాణం??

అవినీతిని ఉక్కుపాదం తో తొక్కి వేసే తాహతుంటే

అక్రమాలను రూపుమాపే అధికారమే నా చేతికొస్తే

సృష్టికే ప్రతి సృష్టి చేసి శాంతికూపిరి పోయనా???

ఆకలెరుగని అన్నపూర్ణావనినే నిర్మించనా??

యువ ప్రపంచమ్, యువప్రపంచం చేతికి కళ్ళెం వస్తే ,

ఉరుకులేయద నవ సమాజ రథం, విజయ పథం వైపు?

కదం తొక్కి కదన రంగాన చెడును చిత్తు చేస్తూ ...

విజయభేరి మ్రోగించగా ...

వశమవ్వద నే కోరే మరో ప్రపంచం ??

వశమవ్వద నే కోరే మరో ప్రపంచం ??